Tips voor professionals

Stel vragen

Vaak gaan cliënten, patiënten of leerlingen pas met jou in gesprek over problemen en eventueel geweld of verwaarlozing als je er rechtstreeks naar vraagt. Als het lukt om in gesprek te komen, stel dan vragen om het probleem helder te krijgen:

• Hoe bedreigend is de situatie? Moet er acuut actie worden ondernomen?
• Wat is de aanleiding voor het geweld?
• Is het de eerste keer of is er vaker geweld gebruikt?
• Bij ouders of verzorgers: hoe is de situatie van de kinderen?
• Is er iemand met wie hij of zij over het geweld kan praten?
• Welke hulpverlening is er al?

Als je een vertrouwelijk gesprek hebt met iemand, informeer hem of haar dan dat:

• je beroepsgeheim hebt;
• geweld nooit gerechtvaardigd is en verboden is bij wet;
• het vaker voorkomt, en dat hij of zij dus echt niet de enige is;
• het niet vanzelf overgaat;
• er goede hulpverleningsmogelijkheden zijn.

Wees concreet en transparant

Benoem in het gesprek feitelijk wat je waarneemt, en bespreek dat. Geef geen eigen invulling aan zichtbaar gedrag. Zo voorkom je een welles-nietessituatie. Zeg dus niet: ‘In huis is het een troep’, maar bijvoorbeeld: ‘Ik zie dat er heel veel vaat op het aanrecht staat.’

Wees altijd transparant in je contact met je cliënt, patiënt of leerling. Leg uit wat je gaat doen en waarom, en koppel dit direct aan je zorgen.

Een paar voorbeelden:

• ‘Omdat ik me zorgen maak over …, ben ik van plan om …’
• Vraag om een reactie: ‘Wat vind je ervan dat ik …?’
• Krijg je een negatieve reactie? Kijk of je aan de bezwaren tegemoet kunt komen. Lukt dat niet, weeg de bezwaren dan af tegen de ernst van de situatie, neem een besluit en wees daar open over.
• ‘Ik heb goed begrepen dat je …, maar omdat ik me echt grote zorgen maak over jouw situatie / de situatie van jouw kinderen, ga ik toch …’
• Neem moeilijke beslissingen niet alleen. Vraag advies aan een collega of aan een medewerker van Veilig Thuis.
• Leg jouw acties en besluiten zorgvuldig vast in het dossier.