Use Google to translate this website. We take no responsibility for the correctness of the translation. Therefore, check medical information carefully.
Kindermishandeling is elke handeling waarbij een kind wordt bedreigd. Of waarbij geweld wordt gebruikt.
Wat is kindermishandeling?
Kindermishandeling betekent dat een kind thuis niet veilig is.
Dat kan gebeuren als een kind pijn wordt gedaan. Maar ook als een kind vaak wordt uitgescholden, bang wordt gemaakt of niet de zorg krijgt die het nodig heeft.
Het gaat dus niet alleen om slaan. Ook schelden, negeren of geen eten of aandacht geven kan kindermishandeling zijn.
Kinderen hebben het recht om veilig op te groeien. In een huis waar je je veilig voelt. Waar volwassenen goed voor je zorgen.
Hoe kan kindermishandeling eruitzien?
Kindermishandeling kan op verschillende manieren gebeuren.
Soms krijgt een kind klappen of wordt het hard vastgepakt.
Soms wordt een kind vaak uitgescholden of vernederd.
Soms is er thuis veel ruzie of geweld tussen ouders. Ook dat is schadelijk voor een kind.
Soms wordt er niet goed voor een kind gezorgd, bijvoorbeeld geen eten, geen schone kleren of geen hulp bij ziekte.
En soms wordt een kind gedwongen tot seksuele handelingen.
Kindermishandeling kan één keer gebeuren, maar meestal gebeurt het vaker. Het kind voelt zich dan steeds onveiliger.
Huiselijk geweld en kinderen
Ook als een kind zelf geen klappen krijgt, kan het toch slachtoffer zijn.
Als een kind vaak ziet of hoort dat ouders elkaar pijn doen of hard tegen elkaar schreeuwen, kan dat veel angst geven. Een kind kan zich machteloos voelen of denken dat het zijn schuld is.
Dat is nooit de schuld van een kind.
Waarom vertellen kinderen het niet?
Veel kinderen praten er niet over. Ze schamen zich. Of zijn bang dat het erger wordt. Soms houden ze nog veel van hun ouder. Of hopen ze dat het vanzelf beter wordt.
Maar geweld stopt meestal niet vanzelf.
Wat kun je doen?
Voel je je thuis niet veilig?
Blijf er niet alleen mee rondlopen. Praat met iemand die je vertrouwt. Dat kan een vriend, familielid, leraar of buur zijn.
Je kunt ook contact opnemen met Veilig Thuis via 0800-2000. Dat mag anoniem. Je hoeft niet zeker te weten of het mishandeling is. Twijfel is al genoeg om te bellen of te chatten.
Ben je jonger dan 18 jaar? Dan kun je ook bellen of chatten met de Kindertelefoon (0800-0432).
Is er direct gevaar? Bel 112.
Maak je je zorgen om een kind?
Zie je dat een kind vaak bang, stil of verdrietig is? Of hoor je veel ruzie of geweld thuis? Praat erover en vraag advies bij Veilig Thuis. Samen kijken we wat nodig is om het weer veilig te maken.
Praat met iemand die je vertrouwt Maak je je zorgen om hoe het gaat thuis? Verandering kan pas komen als je erkent dat er dingen niet goed gaan. En als je hier met iemand over praat. Bijvoorbeeld met een goede vriend of vriendin. Het is goed om te praten over zorgen die je hebt over de opvoeding. Je kunt ook naar de huisarts. De huisarts kan je verwijzen naar hulp, als dat nodig is.
Neem voor advies contact op met Veilig Thuis Veilig Thuis is er ook voor jou. Wij denken mee met wat nodig is om je situatie te veranderen. Bij Veilig Thuis werken professionals die veel weten over huiselijk geweld. En wat er nodig is om het te stoppen.
Bel met de oudertelefoon (085) 130 46 58met vragen over de opvoeding
De oudertelefoon ondersteunt ouders bij de opvoeding van kinderen. Je kunt met een vrijwilliger praten over alles wat je tegenkomt bij het opvoeden. De vrijwilliger geeft niet direct tips of adviezen. Maar helpt je om meer duidelijkheid te krijgen over je eigen situatie.
Ga in gesprek met het kind of met de ouder(s) Je kunt veel betekenen voor het leven van kwetsbare kinderen. Praten is de eerste stap. Let op dat je vooraf niets invult over wat er aan de hand is. Of over hoe iemand zich voelt. Vertel wat jou is opgevallen en stel open vragen. Op de website van de Rijksoverheid staan tips en video’s over hoe je een gesprek begint.
Neem voor advies contact op met Veilig Thuis Twijfel je, of wil je een gesprek samen voorbereiden? Een medewerker van Veilig Thuis denkt graag met je mee. Je hoeft niet te zeggen over wie je je zorgen maakt. En weet ook: bellen is niet hetzelfde als melden. Bellen is voor advies. Pas na een melding vraagt Veilig Thuis om persoonlijke gegevens en kan dan onderzoek doen.
Vraag en antwoord
Dit kunnen signalen van kindermishandeling zijn. Let op, trek niet te snel conclusies. Er kan ook iets anders aan de hand zijn, of niets. Praat met het kind of de ouder over wat je opmerkt. Zorg dat je geen oordeel hebt en stel open vragen.
plotseling terugtrekken en stil zijn, of juist heel druk gedragen
schrikken van aanrakingen
vaak wonden of blauwe plekken hebben
onverzorgd eruitzien: vieze, kapotte kleren en haren en lichaam dat niet gewassen is
huisdier dat wordt verwaarloosd of slecht behandeld
ouders schreeuwen tegen hun kind. Of schreeuwen tegen elkaar waar het kind bij is.
Ja, dat kan zeker. Wij zijn er ook om jou advies te geven over wat je kunt doen. Of helpen mee zoeken naar de juiste professionele hulp. We luisteren goed naar jouw verhaal. Verandering kan pas komen als je je beseft dat er een probleem is. En als je hierover praat. Het is dus goed als je contact met ons opneemt. Je kan anoniem blijven.
Twijfel je om contact met ons op te nemen? Of was er achteraf niet zoveel aan de hand? Dat geeft niet. Wij komen niet zomaar in actie, dat mogen we niet eens. Dus ook bij twijfel is bellen altijd de beste keuze. Want als er wel wat aan de hand is, stopt het niet vanzelf. Dan is erover praten de eerste stap naar een oplossing.
