Blog: ‘En dan loop ik met haar baby de deur uit’

En dan loop ik met haar baby de deur uit

Een kind weghalen bij zijn ouders is heel ingrijpend. Dat gebeurt alleen als het niet anders kan. Als we na onderzoek constateren dat het niet veilig is, kijken we eerst samen met alle betrokkenen hoe we wel voor veiligheid kunnen zorgen. Heel vaak lukt dat door bijvoorbeeld hulpverlening in te zetten die ouders thuis ondersteunt bij de opvoeding en de situatie goed kan volgen en begeleiden. Soms is hulpverlening niet voldoende omdat het te onveilig is, maar het gebeurt ook weleens dat ouders zelf aangeven dat ze het niet meer aankunnen. Dat laatste is het geval bij Anna. In deze blog lees je hoe zij ondanks haar eigen verdriet, toch kiest wat het beste is voor haar zoontje.

Ernstige zorgen om de pasgeboren Kelvin

Ik word gebeld door de hulpverlener van Anna. Anna woont met haar zoontje Kelvin van 3 maanden oud in een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking. Zij wordt daar intensief begeleid bij het zorgen voor zichzelf en haar zoontje. De hulpverlener vertelt dat Anna al een paar dagen ziek is en niet goed voor Kelvin zorgt. Als de begeleiders komen, ligt het jongetje met een vieze luier in zijn bedje. Zijn kleertjes en het matras zijn helemaal doorweekt. Anna zegt dat ze Kelvin niet heeft verschoont en in zijn bedje heeft laten liggen omdat ze zich niet goed voelt. Haar huis is vervuild. Overal liggen vieze luiers, sigarettenpeuken, borden met etensresten en lege verpakkingen. De vloer ligt bezaaid met vieze kleding.

In gesprek met Anna

Dit klinkt heel erg zorgelijk. Ik ga naar Anna om de situatie te onderzoeken en neem een collega mee omdat ik niet weet wat ik aan ga treffen. Anna zit op de bank met een dekentje. Kelvin ligt te spelen in de box. Hij is door de hulpverlener in bad gedaan en heeft weer schone kleertjes aan. Ik vraag Anna hoe het met haar gaat en of zij snapt waarom de hulpverlener zich zorgen maakt over haar en Kelvin. Anna snapt het niet. Ze zegt dat ze zich echt niet lekker voelt en vindt het logisch dat zij niet voor Kelvin kan zorgen. Ze zit er helemaal doorheen. Ze voelt zich grieperig, is moe en eigenlijk wil ze alleen maar naar bed en slapen.

Anna wilde eigenlijk helemaal geen kind

Anna is een beschadigde vrouw. Als kind van laagbegaafde ouders heeft ze veel ellende meegemaakt. Haar vader had een persoonlijkheidsstoornis en er was veel geweld in het gezin. Een vriend van vader heeft Anna jarenlang seksueel misbruikt. Toen haar vader achter het misbruik kwam, heeft hij zelfmoord gepleegd. Anna voelt zich hier schuldig over. Zij vertelt me dat zij helemaal geen kind heeft gewild omdat ze dacht dat ze dat niet aan zou kunnen. Ze is zelfs naar de huisarts gegaan voor sterilisatie, maar daarvoor vond hij haar te jong. Kelvin was dus niet gepland. Ze vindt hem heel lief, maar de zorg valt haar heel erg zwaar.

Ik loop met Kelvin de deur uit

Ik vraag Anna wat zij wil. Ik kan voor Kelvin een ander plekje regelen, in ieder geval voor even zodat zij tot rust kan komen. Ze is opgelucht en zegt dit graag te willen. Ik pak wat spulletjes in voor Kelvin en regel dat er iemand voor Anna is als wij weggaan. En dan loop ik met Kelvin de deur uit.

Schrijnend

Dit soort situaties maken veel indruk op mij als hulpverlener. Ik vind het bijzonder dat Anna na zo’n heftig leven zelf heeft gedacht dat het beter is om geen kinderen te krijgen, zeker gezien haar beperking. De discussie over wel of geen gedwongen anticonceptie is ingewikkeld. Er zitten veel haken en ogen aan en ik weet oprecht niet waar we goed aan zouden doen. In het geval van Anna had het wel een hoop ellende kunnen voorkomen. Door Kelvin bij haar weg te halen hebben wij haar opnieuw beschadigd. Ondanks alle intensieve begeleiding die Anna kreeg, is het haar niet gelukt om goed voor hem te zorgen. Uiteindelijk is besloten dat haar zoon op zal groeien in een pleeggezin. Anna kan regelmatig bij hem op bezoek maar hij komt nooit meer bij haar wonen.

Ik vind Anna een goede moeder. Zij kiest voor wat het beste is voor haar kind, ondanks dat het haarzelf heel veel verdriet doet.

 

Willemijn, Veilig Thuis Haaglanden

In verband met privacy en herleidbaarheid zijn namen en een aantal essentiële karakteristieken in deze blog gewijzigd of weggelaten. De afbeelding is een stockfoto.

Snel weg van deze website